تخته‌نرد برای بعضی افراد سرگرمی است، اما برای برخی دیگر به بخشی از زندگی تبدیل می‌شود؛ فعالیتی که فرصتی برای تمرکز، فاصله‌گرفتن از دغدغه‌های روزمره و ارتباط با افرادی با دیدگاه‌های متفاوت فراهم می‌کند.
امیر اشراقی (Amir Eshraghi)، بازیکن ایرانی تخته‌نرد، یکی از افرادی است که در روایت خود برای نخستین شماره مجله رسمی فدراسیون بین‌المللی تخته‌نرد (IBF Journal)، از شکل‌گیری علاقه‌اش به این بازی و هدفی که برای آینده دنبال می‌کند، صحبت کرده است.
داستان او از سال ۲۰۰۵ آغاز می‌شود؛ زمانی که در حال تحصیل برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک بود. آشنایی‌ای که با خرید یک صفحه تخته‌نرد برای تولد دوستی نزدیک شروع شد، خیلی زود به علاقه‌ای جدی تبدیل شد.
آشنایی با تخته‌نرد در دوران تحصیل مهندسی مکانیک
امیر اشراقی در سال ۲۰۰۵ و در دوران تحصیل کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک با تخته‌نرد آشنا شد.
یکی از دوستان نزدیک او به این بازی علاقه داشت و اشراقی برای تولدش یک صفحه تخته‌نرد سنتی خرید. از آنجا که می‌خواستند نخستین مسابقه خود را با یکدیگر انجام دهند، او قوانین بازی را یاد گرفت.
اشراقی می‌گوید که بلافاصله مجذوب تخته‌نرد شد.
این تجربه ساده، آغاز علاقه‌ای بود که در ادامه با شناخت بیشتر سازوکار بازی و تلاش برای ارتقای سطح مهارتش همراه شد. برای او، تخته‌نرد به‌تدریج به چیزی فراتر از یک سرگرمی تبدیل شد.
تخته‌نرد به‌عنوان راهی برای آرامش ذهنی
اشراقی در روایت خود توضیح می‌دهد که تخته‌نرد امروزه برای او نوعی درمان یا آرامش ذهنی محسوب می‌شود. این بازی به او کمک می‌کند از دنیای بیرون فاصله بگیرد و انرژی خود را بازیابی کند.
این توصیف، یکی از مهم‌ترین بخش‌های تجربه شخصی اوست. تخته‌نرد در زندگی اشراقی تنها به رقابت و کسب نتیجه محدود نمی‌شود، بلکه فرصتی برای جداشدن موقت از مشغله‌های بیرونی و تمرکز بر فعالیتی فکری است.
از نگاه او، همین تجربه ذهنی یکی از دلایلی است که تخته‌نرد را به بخشی ارزشمند از زندگی‌اش تبدیل کرده است.
هدف امیر اشراقی؛ رسیدن به رتبه‌های برتر جهان
اشراقی خود را بازیکنی با سطح مهارت بالا معرفی می‌کند که درک عمیقی از سازوکار تخته‌نرد به دست آورده است. بااین‌حال، این شناخت برای او پایان مسیر نیست، بلکه انگیزه‌ای برای ادامه یادگیری و پیشرفت محسوب می‌شود.
او می‌گوید هدفش این است که روزی به رتبه‌های برتر رده‌بندی جهانی تخته‌نرد برسد.
این هدف نشان می‌دهد که علاقه او به بازی با میل به پیشرفت حرفه‌ای همراه شده است. اشراقی می‌خواهد دانش و مهارت خود را بیشتر کند و مسیرش را به‌سمت جایگاهی بالاتر در رقابت‌های جهانی ادامه دهد.
چرا بازی مقابل حریفان متفکر برای او جذاب است؟
اشراقی می‌گوید بیش از همه از رقابت با حریفانی لذت می‌برد که اهل تفکر هستند، تخته‌نرد را یک چالش فکری می‌دانند و پس از پایان مسابقه از گفت‌وگو درباره استراتژی استقبال می‌کنند.
این بخش از روایت او نشان می‌دهد که جذابیت تخته‌نرد برایش تنها در نتیجه بازی خلاصه نمی‌شود. گفت‌وگو درباره شیوه‌های بازی و استراتژی‌های مختلف نیز بخشی از تجربه‌ای است که از آن لذت می‌برد.
برای بازیکنی که به دنبال یادگیری و پیشرفت مداوم است، چنین تعاملاتی می‌توانند بخش مهمی از علاقه به تخته‌نرد باشند.
نقش ورزش‌های فکری در عبور از تفاوت‌های فرهنگی
در پایان روایت، اشراقی به نقش اجتماعی ورزش‌های فکری اشاره می‌کند.
او معتقد است ورزش‌های فکری می‌توانند به عبور از تفاوت‌های فرهنگی کمک کنند و افراد با شیوه‌های متفاوت اندیشیدن را به یکدیگر نزدیک‌تر سازند. به باور او، عبور از این مرزها می‌تواند به درک عمیق‌تری از زندگی منجر شود.
این دیدگاه، تخته‌نرد را فراتر از یک رقابت میان دو بازیکن قرار می‌دهد. افراد ممکن است از فرهنگ‌ها و پیشینه‌های متفاوتی آمده باشند، اما علاقه مشترک به یک بازی فکری می‌تواند زمینه‌ای برای گفت‌وگو و شناخت متقابل ایجاد کند.
از این منظر، ارزش تخته‌نرد تنها در مهارت فردی یا نتیجه مسابقات نیست، بلکه در فرصتی است که برای ارتباط میان انسان‌ها فراهم می‌کند.
جمع‌بندی؛ از یک بازی دوستانه تا هدفی جهانی
داستان امیر اشراقی با یک اتفاق ساده آغاز شد: خرید صفحه تخته‌نرد برای تولد دوستی که به این بازی علاقه داشت. یادگیری قوانین برای انجام نخستین مسابقه، او را به‌سرعت مجذوب تخته‌نرد کرد و این علاقه در ادامه به بخشی از زندگی شخصی و فکری او تبدیل شد.
امروز، اشراقی تخته‌نرد را راهی برای آرامش ذهنی و بازیابی انرژی می‌داند و هم‌زمان برای رسیدن به رتبه‌های برتر جهانی تلاش می‌کند. علاقه او به رقابت با حریفان متفکر و گفت‌وگو درباره استراتژی نیز بخش دیگری از تجربه‌اش را شکل می‌دهد.
پیام پایانی روایت او به ظرفیت ورزش‌های فکری برای نزدیک‌کردن انسان‌ها مربوط است. از نگاه اشراقی، این بازی‌ها می‌توانند از مرزهای فرهنگی عبور کنند و زمینه درک بهتر افرادی با شیوه‌های متفاوت اندیشیدن را فراهم آورند.