آیرات فاتخوف (Ayrat Fatykhov)، بازیکن روس و قهرمان بخش بلیتز لانگ‌گامون در نخستین مسابقات جهانی این رشته، پس از کسب این عنوان از تحقق رویایی گفت که مدت‌ها برای آن تلاش کرده بود. او همچنین از حامیانش، خانواده و به‌ویژه پسرش یاد کرد که انگیزه ویژه‌ای برای رسیدن به این موفقیت به او داده بود.
از نخستین قهرمانی بین‌المللی تا سکوی جهانی
فاتخوف در صحبت‌های خود تأکید کرد که برای رسیدن به این موفقیت، مدت زیادی تلاش کرده است. او نخستین تورنمنت بین‌المللی خود را در سال ۲۰۱۷ برد و حالا با قهرمانی در بخش بلیتز نخستین مسابقات جهانی لانگ‌گامون، به یکی از اهداف مهم خود رسیده است.
این بازیکن روس همچنین اعلام کرد که در کنار قهرمانی، عنوان «استاد بین‌المللی ورزش» را نیز به دست آورده است. او این دستاورد را تجربه‌ای فوق‌العاده توصیف کرد و از تحقق رویای خود ابراز خوشحالی کرد.
قدردانی از حامیان و عمر کرملف
فاتخوف در صحبت‌هایش از تمام افرادی که از او حمایت کرده بودند تشکر کرد. او به‌طور ویژه از عمر کرملف، رئیس فدراسیون بین‌المللی تخته‌نرد، نام برد و گفت باور دارد که بدون حمایت او، این جشن و موفقیت به این شکل امکان‌پذیر نبود.
این بخش از صحبت‌های فاتخوف نشان می‌دهد که او در کنار تلاش شخصی خود، نقش حمایت دیگران را نیز در رسیدن به این دستاورد مهم می‌داند.
تقدیم قهرمانی به تاتارستان و خانواده
فاتخوف این پیروزی را به تاتارستان، خانواده، والدین و دوستانش تقدیم کرد. با این حال، یکی از بخش‌های صمیمی صحبت‌های او به پسرش مربوط می‌شد.
به گفته فاتخوف، پسرش از او خواسته بود به همه نشان دهد که قهرمان چه کسی است. فاتخوف پس از کسب عنوان قهرمانی، با اشاره به همین خواسته گفت که این کار را انجام داده است.
این جمله کوتاه، بخش شخصی و خانوادگی داستان قهرمانی او را برجسته می‌کند. برای فاتخوف، این موفقیت علاوه بر تحقق یک هدف ورزشی، فرصتی برای پاسخ دادن به خواسته پسرش و تقدیم افتخار به نزدیکانش بود.
آیرات فاتخوف، قهرمان بخش بلیتز لانگ‌گامون
بر اساس معرفی مجله رسمی فدراسیون بین‌المللی تخته‌نرد، آیرات فاتخوف از روسیه و در زمان انتشار مجله ۳۹ ساله بود. او عنوان قهرمانی بخش Longgammon Blitz را در نخستین مسابقات جهانی لانگ‌گامون کسب کرد.
مسیر او از نخستین قهرمانی بین‌المللی در سال ۲۰۱۷ تا کسب عنوان جهانی، بخشی از روایت تلاش طولانی‌مدت او برای رسیدن به این هدف است. فاتخوف در پایان، موفقیت خود را به تاتارستان، خانواده، دوستان و پسرش تقدیم کرد و از افرادی که در این مسیر حمایتش کرده بودند قدردانی کرد.