توبیاس هلوگ یکی از بازیکنان باسابقه تخته نرد است که با حضور در این تورنمنت بار دیگر فرصت پیدا کرده تا در جمع بازیکنان بین‌المللی این رشته رقابت کند. هلوگ می‌گوید حدود ۳۰ سال است که تخته نرد بازی می‌کند و از حضور در این تورنمنت کاملا لذت می‌برد.
او در گفت‌وگویی درباره سابقه فعالیتش در تخته نرد، وضعیت این رشته در آلمان، خاطره قهرمانی در موناکو و همچنین دیدگاهش درباره بازیکنان ایرانی صحبت کرد.
توبیاس هلوگ: از ۳۰ سال فعالیت در تخته نرد تا حضور در تورنمنت‌های بین‌المللی
هلوگ خودش را یک بازیکن تخته نرد معرفی می‌کند و می‌گوید از حضور در این تورنمنت بسیار لذت می‌برد. وقتی از او درباره مدت زمان فعالیتش در این رشته پرسیده شد، پاسخ کوتاه و مشخصی داشت:
«۳۰ سال است که تخته نرد بازی می‌کنم.»
سه دهه فعالیت در تخته نرد، تجربه زیادی برای این بازیکن آلمانی به همراه داشته است. تجربه‌ای که در طول سال‌ها با حضور در مسابقات مختلف و رقابت با بازیکنان قدرتمند بین‌المللی شکل گرفته است.
اما زمانی که از هلوگ پرسیده شد چه کسی قهرمان این تورنمنت خواهد شد، پاسخ او حتی کوتاه‌تر بود: من. اعتماد به نفس بالای این بازیکن از همان ابتدا کاملا مشخص بود و نشان می‌داد با هدف قهرمانی وارد مسابقات شده است.
هلوگ و نگاه او به حضور بازیکنان ایرانی
یکی از بخش‌های جالب این گفت‌وگو، صحبت درباره بازیکنان ایرانی حاضر در تورنمنت بود. با توجه به فاصله زیاد ایران تا محل برگزاری مسابقات، از هلوگ درباره حضور ایرانی‌ها و مسیر طولانی آنها سوال شد.
او در پاسخ گفت که از شنیدن حضور آنها احساس آرامش کرده است. هلوگ توضیح داد که تلاش کرده با بعضی از دوستانش ارتباط داشته باشد و برای او شنیدن اخبار مربوط به افرادی که در شرایط دشوار قرار دارند، همواره نگران‌کننده است. او در این بخش از صحبت‌هایش به اهمیت امنیت و شرایط زندگی افراد اشاره کرد و نشان داد که ارتباط میان بازیکنان برای او تنها به رقابت پشت میز محدود نمی‌شود.
وضعیت تخته نرد در آلمان چگونه است؟
هلوگ در ادامه درباره وضعیت تخته نرد در آلمان صحبت کرد. به گفته او، جامعه تخته نرد در آلمان در مناطق مختلف شکل گرفته است، اما از نظر انسجام و قدرت اجتماعی، به اندازه جامعه تخته نرد ایرانیان قدرتمند نیست. او در توصیف شرایط موجود در آلمان از یک تعبیر جالب استفاده کرد و گفت: «انگار هر کسی سوپ خودش را می‌پزد.»
منظور او از این جمله، نبود همدلی و مسیر مشترک کافی میان باشگاه‌ها و بازیکنان مختلف بود. به نظر می‌رسد در آلمان، با وجود فعالیت بازیکنان و گروه‌های مختلف در نقاط گوناگون، هنوز انسجام و ارتباط گسترده‌ای که هلوگ در جامعه تخته نرد ایرانیان می‌بیند، وجود ندارد.
این مقایسه برای جامعه تخته نرد ایران نکته قابل توجهی است و نشان می‌دهد انسجام میان بازیکنان و علاقه‌مندان می‌تواند یکی از نقاط قوت یک جامعه ورزشی باشد.
خاطره فراموش نشدنی توبیاس هلوگ از موناکو
وقتی صحبت به مهم‌ترین خاطرات هلوگ در دوران فعالیتش در تخته نرد رسید، او به یکی از بزرگ‌ترین تجربه‌های دوران حرفه‌ای خود اشاره کرد: فینال موناکو.
هلوگ این مسابقه را احتمالا یکی از بهترین لحظات زندگی خود در دنیای تخته نرد می‌داند. اما چیزی که این خاطره را خاص‌تر می‌کند، جایزه مازاد یا همان Add Money بسیار بزرگ مسابقات بود.
او توضیح داد که در آن تورنمنت ۱۱۰ هزار واحد پول به عنوان Add Money در نظر گرفته شده بود؛ رقمی که در آن زمان بزرگ‌ترین مقدار Add Money محسوب می‌شد. وقتی از او درباره زمان برگزاری این مسابقه پرسیده شد، پاسخ داد: سال ۲۰۰۳.
و البته داستان زمانی کامل شد که از او پرسیدند آیا در نهایت قهرمان آن تورنمنت شده است یا نه. پاسخ او بدون هیچ تردیدی البته بود. این قهرمانی در موناکو یکی از مهم‌ترین افتخاراتی است که هلوگ از دوران طولانی فعالیت خود در تخته نرد به یاد می‌آورد.
توبیاس هلوگ درباره آرش افروزیان چه نظری دارد؟
یکی از جذاب‌ترین قسمت‌های مصاحبه، زمانی بود که از هلوگ درباره آرش افروزیان سوال شد. پاسخ او سرشار از تحسین و احترام بود:
«او فوق‌العاده است.»
هلوگ وضیح داد که یکی از معدود دفعاتی بوده که واقعا حسرت خورده چرا نمی‌تواند فارسی صحبت کند. او می‌گفت شخصیت آرش افروزیان به اندازه‌ای برایش جالب بوده که دوست داشته با او بیشتر صحبت کند و او را بهتر بشناسد.
اما یک مشکل وجود داشت. افروزیان نمی‌توانست آلمانی یا انگلیسی صحبت کند و هلوگ نیز فارسی بلد نبود. همین موضوع باعث شده بود هلوگ احساس بدی داشته باشد، چرا که به گفته خودش دوست داشته بتواند با چنین شخصیتی گفت‌وگو کند.
روحیه ورزشی آرش افروزیان از نگاه هلوگ
با این حال، تحسین هلوگ نسبت به افروزیان فقط به شخصیت او محدود نمی‌شود. او معتقد است یک بازیکن برای موفقیت در سطح بالا، به روحیه ورزشی نیاز دارد و آرش افروزیان این ویژگی را به خوبی در خود دارد. هلوگ با اشاره به عملکرد افروزیان در سال گذشته، از نمایش او تمجید کرد و آن را فوق‌العاده دانست.
او همچنین تفاوت میان بازیکنان از نظر رفتار و ذهنیت رقابتی را توضیح داد.
به گفته هلوگ، بعضی بازیکنان تلاش می‌کنند با ایجاد جنگ روانی روی حریف تاثیر بگذارند. وقتی چنین بازیکنی را می‌بینید، ممکن است با خودتان بگویید:
«وای، باز هم این؟!»
اما در مقابل، برخی بازیکنان شخصیت و روحیه‌ای دارند که واکنش شما به آنها کاملا متفاوت است:
«Wow!»
از نگاه هلوگ، آرش افروزیان در دسته دوم قرار می‌گیرد. بازیکنی که حضور و رفتار او باعث ایجاد احساس مثبت در اطرافیان می‌شود.
فاصله زبان‌ها، اما ارتباطی فراتر از کلمات
بخش جالب این گفت‌وگو آنجاست که هلوگ با وجود ناتوانی در برقراری ارتباط زبانی مستقیم با افروزیان، همچنان توانسته شخصیت و روحیه او را درک کند.
در پایان این گفت‌وگو نیز بحث جالبی درباره آینده تکنولوژی مطرح شد؛ اینکه احتمالا در آینده ابزارهایی در اختیار خواهیم داشت که بتوانیم بدون توجه به زبان، به راحتی با یکدیگر صحبت کنیم. برای جامعه بین‌المللی تخته نرد، چنین فناوری‌هایی می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد، چرا که بازیکنان کشورهای مختلف را بیش از گذشته به یکدیگر نزدیک می‌کند.
کلام آخر
توبیاس هلوگ بعد از حدود ۳۰ سال فعالیت در تخته نرد همچنان با انگیزه و اعتماد به نفس وارد مسابقات می‌شود. پاسخ کوتاه او به سوال قهرمان احتمالی تورنمنت، یعنی «من»، نشان می‌دهد که هدف او چیزی جز قهرمانی نیست.
در کنار این روحیه رقابتی، هلوگ نگاه جالبی نیز به جامعه تخته نرد آلمان دارد و معتقد است این جامعه هنوز به اندازه جامعه تخته نرد ایرانیان منسجم نیست. خاطره قهرمانی او در موناکو در سال ۲۰۰۳، با ۱۱۰ هزار Add Money، یکی از مهم‌ترین بخش‌های کارنامه حرفه‌ای این بازیکن است.
او همچنین از آرش افروزیان با احترام فراوان یاد می‌کند و علاوه بر تمجید از مهارت او، شخصیت و روحیه ورزشی افروزیان را برجسته می‌داند. گفت‌وگوی توبیاس هلوگ نشان می‌دهد که تخته نرد در بالاترین سطح خود فقط درباره نتیجه مسابقه نیست؛ بلکه ارتباط میان بازیکنان، احترام متقابل، شخصیت ورزشی و خاطراتی است که سال‌ها در ذهن باقی می‌مانند.